Δευτέρα, 1 Οκτωβρίου 2007

Χαιρετιστήριος λόγος του Γεν. Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη Στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Χαιρετιστήριος λόγος του Γεν. Γραμματέα της ΚΕ του ΚΚΕ Νίκου Ζαχαριάδη
Στο 19ο Συνέδριο του ΚΚΣΕ

Αγαπητοί σύντροφοι! Με εντολή της Κεντρικής Επιτροπής του κόμματος μας, η αντιπροσωπεία του Κομμουνιστικού Κόμματος Ελλάδας από μέρους όλου του κόμματος, καθώς και από μέρους του δημοκρατικού και ειρηνόφιλου λαού της Ελλάδας χαιρετίζει θερμά το XIX Συνέδριο του δοξασμένου κόμματος των Λένιν-Στάλιν. Χαιρετίζει το μεγάλο ρούσικο λαό και του άλλους λαούς της Σοβιετικής Ένωσης, τον αγαπημένο μας φίλο και υπερασπιστή σύντροφο Στάλιν (θυελλώδικα χειροκροτήματα), που πάντα, σ' όλες τις μπόρες και τις δοκιμασίες στέκονταν με το μέρος του λαού της Ελλάδας και συμπαθούσε τον αγώνα του. (Παρατεταμένα χειροκροτήματα).

Στον καιρό ακόμα του τούρκικου ζυγού οι μανάδες της Ελλάδας, νανούριζαν τα παιδιά τους, διηγώντας τους για το θρυλικό ήρωα Μόσκοβα, για το «ξανθό γένος», δηλαδή, για το ρούσικο λαό που θα φέρει τη λευτεριά. Η παράδοση αυτή πάντα θέρμαινε και θερμαίνει την ψυχή των απλών ανθρώπων της χώρας μας. Ο λαός μας ονόμαζε κι ονομάζει τη Ρωσία «αγία Ρωσία».

Η νίκη της Ρωσίας στο ρωσοτουρκικό πόλεμο το 1828-1829 έδωσε στην Ελλάδα την ανεξαρτησία.

Ο μεγάλος Λένιν στα 1917 διαμαρτυρήθηκε για τον αποκλεισμό πείνας, που εφάρμοσαν ενάντια στη μικρή Ελλάδα για να την αναγκάσουν να πολεμήσει στο πλευρό των ιμπεριαλιστών της Αντάντ.

Το Μάη του 1945 ο σύντροφος Στάλιν έστειλε στο ΕΑΜ τηλεγράφημα, όπου εξέφραζε τη συμπάθεια του στον ελληνικό λαό που πριν λίγους μήνες είχε υποστεί την ένοπλη επίθεση του αγγλικού ιμπεριαλισμού.

Απ* τα 1945 και δω η Σοβιετική Ένωση ανακινούσε διαρκώς το ελληνικό ζήτημα στον ΟΕΕ και υπεράσπιζε τα δικαιώματα του λαού μας, τη λευτεριά και την ανεξαρτησία της χώρας μας.

Ο λαός μας πίστευε και πιστεύει ατράνταχτα στο μεγάλο του φίλο, «το ξανθό γένος». Αν προηγούμενα η πίστη αυτή ήταν αυθόρμητη, απ' τα 1917 έγινε πια συνειδητή.

Με το όνομα του συντρόφου Στάλιν στα χείλη πέθαναν οι αντάρτες και οι κομμουνιστές της Ελλάδας στις μάχες ενάντια στους χιτλερικούς κατακτητές, στα μπουντρούμια της Γκεστάπο και της ασφάλειας.

Στο σύντροφο Στάλιν απευθύνονται οι μανάδες της Ελλάδας παρακαλώντας τον να σώσει τα παιδιά τους, που τα καταδίκασαν σε θάνατο ή σε μακρόχρονη φυλάκιση. Στη χώρα μας αυτό πήρε τη μορφή πλατιού λαϊκού κινήματος.

Ο λαϊκός μας ήρωας Μπελογιάννης υπεράσπισε ατρόμητα στο μοναρ- χοφασιστικό στρατοδικείο τη Σοβιετική Ένωση και την ειρηνόφιλη πολιτική της. Τελευταία ο γνωστός στη χώρα μας δημοκρατικός παράγοντας Πασαλί-δης, που ποτέ του δεν ήταν κομμουνιστής, απαντώντας στις αχαλίνωτες αντισοβιετικές συκοφαντίες των μοναρχοφασιστών, δήλωσε απ' το βήμα της βουλής της Αθήνας: Οι Τάταροι, ο Ναπολέων, ο Χίτλερ θέλαν να καταστρέψουν το Κρεμλίνο. Μα όλοι αυτοί έσπασαν τα μούτρα τους. Αν τολμήσετε κι εσείς να επιτεθείτε ενάντια στο Κρεμλίνο θα σας βρει η ίδια τύχη. (θνελλώ-δικα, παρατεταμένα χειροκροτήματα). Και το Κρεμλίνο υψώνονταν και υψώνεται ακατανίκητο, σαν τον ήλιο φωτίζοντας όλο τον κόσμο. (Χειρο-κροτήματα). Μ' αυτά τα λόγια ο Πασαλίδης εκφράζε την πίστη του λαού.

Ο λαός μας ξέρει τη Σοβιετική Ένωση, τους λαούς της και το σύντροφο Στάλιν μόνο σαν φίλους και τους αγαπάει. Το αίσθημα αυτό ο λαός μας το φυλάει μέσα στην καρδιά του, σαν κι εκείνη την κοπέλα μας που τη βασάνισαν άγρια γιατί της βρήκαν μια φωτογραφία του συντρόφου Στάλιν. Όταν οι δήμιοι ξέσχισαν τη φωτογραφία μπροστά στη μισοπεθαμένη κοπέλα, εκείνη βρήκε μέσα της τη δύναμη να φωνάξει: «Απ' την καρδιά μας δε θα μπορέσετε να τον βγάλετε.» (θυελλώδικα, παρατεταμένα χειροκροτήματα που περνούν σε επευφημίες. Όλοι σηκώνονται όρθιοι. Ζητωκραυγές: «Ζήτω ο μεγάλος Στάλιν!»)

Ο λαός μας, όπως και όλοι οι άλλοι λαοί του κόσμου, ξέρει ότι η μεγάλη σοβιετική καρδιά, η καρδιά του συντρόφου Στάλιν πάλλεται απ' τα βάσανα, τον πόνο, τα μαρτύρια και τους πόθους του. Γι' αυτό ποτέ δε χάνει την ελπίδα του για λευτεριά, δε χάνει το θάρρος του και την^απόφασή του να παλέψει.

Ο ελληνικός λαός, που αγαπάει μ' όλη του την καρδιά τη Σοβιετική Ένωση, μισεί με άλλη τόση δύναμη τους αμερικάνους και άγγλους ιμπεριαλιστές που τους γνώρισε μόνο σαν κατακτητές, άρπαγες, ληστές και δήμιους. Και όχι μόνο τους μισεί, αλλά και παλεύει ενάντια τους. Στην περίοδο 1945-1949 οι αμερικάνοι και οι άγγλοι ξόδεψαν πέντε δισεκατομμύρια δολάρια στη μικρή Ελλάδα μόνο και μόνο για να της επιβάλουν την «ελευθερία» της εκμετάλλευσης και της καταλήστευσης. Απ' το παράδειγμα της Λαϊκής Δημοκρατίας της Αλβανίας ο λαός μας ξέρει τι θα πει βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης και τη συγκρίνει με την αμερικάνικη «βοήθεια» στην Ελλάδα που έφερε τη χώρα μας στην καταστροφή. Πριν η Αλβανία θεωρούνταν μια απ' τις πιο καθυστερημένες χώρες της Ευρώπης. Με τη νίκη της λαϊκής δημοκρατίας και με την ολόπλευρη και ανιδιοτελή βοήθεια της Σοβιετικής Ένωσης τράβηξε μακριά μπροστά. Τώρα η Αλβανία άφησε μακριά πίσω της την αστοτσιφλικάδικη αμερικανοκρα-τούμενη Ελλάδα.

Σύντροφοι! Μέσα σε εννιά χρόνια ο λαός μας, απαντώντας στην πρόσκληση και κάτω από την καθοδήγηση του ΚΚΕ, πολέμησε τέσσερις φορές με το όπλο στο χέρι για τα δικαιώματα του και για τη λευτεριά του. Απόκρουσε τον Μουσολίνι, πολέμησε τρία χρόνια ενάντια στον Χίτλερ, αντιστάθηκε στην αγγλική επέμβαση στα 1944 και ύστερα, τριάμισι χρόνια, απ' τα 1946 ως το 1949, ο λαός μας πάλεψε για την ανεξαρτησία του και τη ζωή του και μόνο το πισώπλατο χτύπημα της προδοτικής κλίκας του Τίτο μας ανάγκασε να υποχωρήσουμε.

Σήμερα η Ελλάδα έχει γίνει ένα απέραντο πολεμικό στρατόπεδο, μια απέραντη φυλακή. Σκαρώθηκε κιόλας βασικά η συμμαχία των μοναρχοφασιστών, της κλίκας του Τίτο και της Άγκυρας. Οι τιτικοί κατάσκοποι Μόσα Πιάντε και Μπουκμάνοβιτς-Τέμπο, που στα 1949 συκοφαντούσαν το ΚΚΕ για να κρύψουν τη δική τους προδοσία, κάνουν τώρα ταξίδια στην Αθήνα και ερωτικές εξομολογήσεις στους μοναρχοφασίστες. Οι αμερικάνοι ιμπεριαλιστές νομίζουν ότι θα καταφέρουν να αναγκάσουν τον ελληνικό λαό να πολεμήσει ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, την Αλβανία και τη Βουλγαρία. Όμως θα αποτύχουν όπως απότυχε ο Χίτλερ, που δεν κατάφερε να στείλει ούτε έναν έλληνα ενάντια στη Σοβιετική Ένωση, ενώ 120.000 μαχητές του ΕΛΑΣ πάλευαν ενάντια του στην Ελλάδα. (Χειροκροτήματα). Στην έκθεση του ο σύντροφος Μαλένκοφ δήλωσε πως «πρέπει να υπο-θέσουνε ότι στις χώρες που τις καταδικάζουν να είναι πειθήνια πιόνια των αμερικάνων δικτατόρων θα βρεθούν αληθινά ειρηνόφιλες δημοκρατικές δυνάμεις που θα εφαρμόσουν τη δική τους ανεξάρτητη ειρηνική πολιτική και θα βρουν τον τρόπο να βγουν απ' το αδιέξοδο όπου τους στρίμωξαν οι αμερικάνοι δικτάτορες». Μπορείτε να είσαστε σίγουροι, σύντροφοι, ότι ο ελληνικός λαός θα ακολουθήσει αυτόν το δρόμο. (Χειροκροτήματα).

Το συμπέρασμα αυτό μπορούμε να το βγάλουμε ξεκινώντας απ' το γεγονός ότι ο λαός της Ελλάδας δε σταματάει ούτε στιγμή τον αγώνα του. Εδώ βρίσκεται η κυριότερη αιτία της πολιτικής κρίσης που περνάει η αμερι-κανοκρατία στην Ελλάδα. Στα τρία τελευταία χρόνια στη χώρα μας έγιναν τρεις φορές βουλευτικές εκλογές και όμως οι αμερικάνοι δεν μπορούν να σχηματίσουν σταθερή κυβέρνηση στην Ελλάδα. Ο λαός της Ελλάδας συσπειρώνει τις δυνάμεις του, παλεύει ενάντια στους λακέδες του αμερικάνικου ιμπεριαλισμού, για λευτεριά, δημοκρατία και ειρήνη, για μια πραγματικά δημοκρατική κυβέρνηση. Οι κομμουνιστές της Ελλάδας διδάσκονται απ' τα λάθη τους και απ' τα διδάγματα του δρόμου που πέρασαν, διατηρώντας στενή σύνδεση με το λαό στέκουν επικεφαλής του. Ο εχθρός καταβάλλει λυσσασμένες προσπάθειες στην πάλη του ενάντια στο κόμμα μας, προσπαθεί να το υπονομεύσει τόσο απ' τα έξω όσο και απ' τα μέσα, χρησιμοποιώντας για το σκοπό αυτό τους λιποτάχτες, τους προδότες, τους συνθηκολό-γους και τους οπορτουνιστές. Τα γεγονότα δείχνουν ότι οι προσπάθειες αυτές του εχθρού δεν πετυχαίνουν. Η εμπιστοσύνη του λαού στο ΚΚΕ όχι μόνο δε λιγοστεύει, αλλά αντίθετα μεγαλώνει.

Το καθήκον μας είναι να αφομοιώσουμε δημιουργικά τή θεωρία του μαρξισμού-λενινισμού, τη διδασκαλία των Μαρξ-Ένγκελς-Λένιν-Στάλιν και να οδηγήσουμε το λαό στη νίκη στην πάλη του για το ψωμί,]τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία και την ειρήνη. Ξέρουμε ότι μπροστά μας στέκουν ακόμα μεγάλα εμπόδια και δυσκολίες. Όμως μαθαίνουμε από σας, τους μπολσεβίκους, να παλεύουμε ενάντια στις δυσκολίες και να τις ξεπερνάμε.

Η πάλη του λαού μας είναι κομμάτι της πάλης που κάνουν οι λαοί του κόσμου με επικεφαλής τη Σοβιετική Ένωση για τη δημοκρατία, την ανεξαρτησία και το σοσιαλισμό. Εδώ βρίσκεται η εγγύηση και για τη δική μας νίκη.

Σύντροφοι! Τις μέρες αυτές, στο συνέδριο σας, εμείς οι κομμουνιστές του εξωτερικού, πήραμε άλλο ένα θαυμάσιο δώρο και μια βοήθεια εξαιρετικά μεγάλης για μας σπουδαιότητας. Ο σύντροφος Στάλιν στο νέο του έργο «Τα οικονομικά προβλήματα του σοσιαλισμού στην ΕΣΣΔ» επεξεργάστηκε συγκεκριμένα και ολόπλευρα τους δρόμους του βαθμιαίου περάσματος απ' το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό. Και το 19° Συνέδριο του κόμματος σας έδειξε ότι στη Σοβιετική Ένωση το πέρασμα αυτό ωρίμασε ιστορικά, υλικά, ότι το ζήτημα αυτό μπήκε στην ώρα του. Το 19° Συνέδριο του κόμματος δείχνει ανάγλυφα ότι η Σοβιετική Ένωση προχωρεί στο δρόμο που υποδείχνει ο σύντροφος Στάλιν.

Στο νέο του έργο ο σύντροφος Στάλιν ανακάλυψε και ανάλυσε τους νόμους ανάπτυξης της οικονομίας στην ΕΣΣΔ, τους νόμους του βαθμιαίου περάσματος απ' το σοσιαλισμό στον κομμουνισμό. Ανάλυσε αυτούς τους νόμους μέσα στην ίδια την υλική, την αντικειμενική σοβιετική πραγματικότητα. Έτσι ο σύντροφος Στάλιν απόδειξε και για άλλη μια φορά θεμελίωσε τη σωστότητα της μαρξιστικής-λενινιστικής θέσης, ότι οι οικονομικοί νόμοι, όπως και οι νόμοι εξέλιξης της φύσης, δεν εξαρτιώνται απ' τη θέληση του ανθρώπου, δεν μπορούν να δημιουργηθούν αυθαίρετα, ότι οι νόμοι αυτοί δημιουργούνται και εξελίσσονται μέσα στην ίδια τη ζωή και την κίνηση της φύσης και της κοινωνίας, ανεξάρτητα απ' τη θέληση του ανθρώπου.

Έτσι ο σύντροφος Στάλιν μας διδάσκει ακόμα μια φορά εμάς, τους κομμουνιστές του εξωτερικού, πώς πρέπει να κάνουμε την επιστημονική ανάλυση και την επιστημονική πρόβλεψη στην πολιτική. Η επιστημονική ανάλυση και η επιστημονική πρόβλεψη στηρίζονται στη γνώση των αντικειμενικών νόμων κίνησης και εξέλιξης στη φύση και την κοινωνία. Ο σύντροφος Στάλιν μας διδάσκει ακόμα ότι αυτοί οι νόμοι που υπάρχουν αντικειμενικά μπορούν να ανακαλυφθούν μέσα στις υλικές συνθήκες της αντικειμενικής πραγματικότητας, ότι αυτοί οι νόμοι μπορούν να γίνουν γνωστοί και να χρησιμοποιηθούν απ' τον άνθρωπο, την κοινωνία και το πρωτοπόρο της κόμμα για να προχωρήσουν μπροστά προς την πρόοδο, και στη συγκεκριμένη περίπτωση προς τον κομμουνισμό.

Ο σύντροφος Στάλιν ήταν ο πρώτος που είδε και ο πρώτος που συνέλαβε αυτά τα αντικειμενικά προτσές, τα επεξεργάστηκε επιστημονικά-θεω-ρητικά και τα έβαλε μπροστά στο κόμμα με τη μορφή των προγραμματικών και συγκεκριμένων πολιτικών καθηκόντων της πάλης και δράσης του κόμματος με σκοπό την πραγματοποίηση τους. Εδώ εκδηλώνεται όλη η δύναμη της σταλινικής μεγαλοφυίας.

Το νέο έργο του συντρόφου Στάλιν, καθώς και η πορεία των εργασιών του συνεδρίου σας είναι άλλο ένα εξαιρετικά ζωντανό παράδειγμα ενότητας της θεωρίας και της πράξης. Αυτή η ενότητα της θεωρίας και της πράξης είναι ένα απ' τα βασικά πλεονεκτήματα των μπολσεβίκων απέναντι στους εχθρούς τους και την ιδεολογία τους, ένας απ' τους βασικούς όρους της σταλινικής επιτυχίας στην πορεία σας προς τα μπρος.

Αυτές τις μέρες εμείς παρακολουθούμε εδώ στο ανώτερο κομματικό σχολείο, ανώτερα μαθήματα. Υποχρέωση μας είναι να βγάλουμε όλα τα απαραίτητα συμπεράσματα για την ιδεολογική, την πολιτική και την πραγματική δουλειά μας στην πάλη ενάντια στους εκμεταλλευτές και τους εμπρηστές του νέου πολέμου. Σύντροφρι! Οι μάνες μας, οι απλές γυναίκες της χώρας μας που για τα παιδιά τους τόσο θερμά φροντίζει ο σύντροφος Στάλιν, λένε: «Ας κόβει ο θεός χρόνια απ' τη ζωή μας κι ας χαρίζει στιγμές στον Στάλιν. Είμαστε τόσο πολλές που θα ζει αιώνια», (θυελλώδικα χειροκροτήματα που για πολλή ώρα δε σταματούν). Ο λαός μας ενώνει αυτές τις ευχές του στις ευχές των λαών όλου του κόσμου. Να ζει και να υγιαίνει πολλά, πολλά χρόνια ο μεγάλος μας Στάλιν για το καλό των λαών όλου του κόσμου! (θυελλώδικα, παρατεταμένα χειροκροτήματα που περνούν σε επευφημίες. Όλοι σηκώνονται όρθιοι).

(ΠΡΑΒΝΤΑ 12/10/52)

«Νέος Κόσμος» αριθ. 11/1952, σελ. 10-12.

Δεν υπάρχουν σχόλια: