Κυριακή, 12 Μαΐου 2013

Ο ΚΙΝΔΥΝΟΣ

Η κυβέρνηση Βούλγαρη παραιτήθηκε. Και παραιτήθηκε γιατί δεν μπορούσε να συνεχίσει τον ακόλουθο χορό της πάνω στα συντρίμμια της χώρας και τον αφανισμό του λαού. Μας είχε οδηγήσει στο χάος και κάθε καινούργια μέρα παραμονής της στην εξουσία θα ολοκλήρωνε την καταστροφή που φουντώνει με τον νέο πληθωρισμό. Έφυγε κάτω από την παλλαϊκή κατακραυγή που ακούστηκε μυριόστομη και στο Στάδιο.. –Να φύγει ο Βούλγαρης! Θα ήταν όμως τουλάχιστο πρόωρο να αφήσουμε να μας παρασύρουν οι αυταπάτες και οι αβάσιμες ελπίδες. Μπροστά στο αδιέξοδο που δημιούργησε ο Βούλγαρης και την παλλαϊκή απαίτηση να φύγει, οι σκοτεινές δυνάμεις της αντίδρασης σκέφτηκαν να παίξουν πάλι το αντιλαϊκό παιχνίδι τους. Και αυτού ακριβώς βρίσκεται ο κίνδυνος. Δεν είναι μυστικό –το γράφουν και οι εφημερίδες- ότι ο Βούλγαρης παραιτήθηκε ύστερα από υπόδειξη του κ. Λήπερ, αφού πρώτα προκήρυξε τις ψευτοεκλογές για τις 20 του Γενάρη. Και σήμερα, ύστερα από την παραίτηση του ναυάρχου γίνεται προσπάθεια να πετύχει μια συνεννόηση και συμφωνία λαϊκών-φιλελευθέρων, του κ. Σοφ. Βενιζέλου και άλλων με βάση τις ψυτοεκλογές για τις 20 του Γενάρη- είτε με μια αναβολή τους- και το μοίρασμα των εδρών 50% με 50%, ή κάτι παρόμοιο. Αυτός είναι ο κίνδυνος. Ο κ. Βούλγαρης προετοίμασε τον δρόμο και διώχνεται σαν αποτυχημένος. Και μαγειρεύεται τώρα στα σκοτεινά ένα κυβερνητικό κατασκεύασμα που θα πάει να ολοκληρώσει το έργο που άρχισε ο κ. ναύαρχος. Δηλαδή να ενωθούν όλες οι αντιλαϊκές αντιδημοκρατικές δυνάμεις. Να συμπληρωθεί η κωμωδία της ανασύνταξης των εκλογών. Και να παν για τις ψευτοεκλογές αποκλείοντας ολόκληρη την αριστερά, τον εαμικό κόσμο, το κίνημα Εθνικής Αντίστασης. Και να κυβερνήσουν μετά την ψωροκώσταινα πάνω στη βάση μιας ανήθικης μοιρασιάς που κατεργάζεται και προδικάζει τον πλέριο αφανισμό του λαού, το ολοκληρωτικό χαντάκωμά του τόπου. Δεν μπορεί κανένας να διώξει τη σκέψη ότι ο κ. Λήπερ με τη λύση αυτή διευκολύνει κατά τον καλύτερο δυνατό τρόπο και τον κ. Μπέβιν κατά την τωρινή συζήτηση της Βουλής των Κοινοτήτων πάνω στο ελληνικό. Έτσι πετυχαίνει με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Αυτό τουλάχιστο φαντάζεται. Γιατί με τέτοια μαγειρέματα μπορεί να διευκολύνονται δύσκολες για τους εχθρούς του λαού καταστάσεις και να εξυπηρετούν και τα συμφέροντα ντόπιων και ξένων πλουτοκρατών. Η Ελλάδα όμως δε βοηθιέται και ο λαός δεν ανασαίνει. Χφειάζονται άλλα μέτρα και αποφασιστικότερα βήματα. Μια δημοκρατική αλλαγή είναι άμεσα δυνατή παρά το ότι φαίνεται να σκοντάφτει σε ανυπέρβλητες δυσκολίες. Φτάνει να οπλίσουν οι δημοκρατικοί του κέντρου και η εξωεαμική αριστερά. Να θέσουν καθαρά το πρόβλημα και να αναλάβουν πρωτοβουλία και την ευθύνη της δημοκρατικής λύσης του. Μπορούν αν θέλουν, να σχηματίσουν κυβέρνηση πολιτική δημοκρατική. Θα έχουν αμέριστη και ανεπιφύλακτη τη συνδρομή μια με τη μοναδική προϋπόθεση, να αποκαταστήσουν μια τέτοια εσωτερική τάξη, ώστε να μπορέσει ο κάθε Έλληνας, χωρίς τρομοκρατία και καταδιώξεις να ψηφίσει ελεύθερα όπως αυτός θέλει. Χρειάζεται λίγη ελληνικότητα και δημοκρατικότητα για να μεταβληθεί ο σοβαρός κίνδυνος σε βάσιμη ελπίδα.

Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Ριζοσπάστης, Τετάρτη 10/10/1945, σελ. 1

Ο σ. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟ ΛΑΟ ΤΗΣ ΝΑΟΥΣΑΣ

«Ο ελληνικός λαός ενώνεται σε ενιαίο αδιάσπαστο σύνολο όπως στην κατοχή. Η Λαϊκή Δημοκρατία δεν αποκρούει κανέναν. Έξω από το μέτωπο θα μείνουν μονάχα οι άνθρωποι του Μαύρου Μετώπου, οι προδότες και οι μεγαλοκαρχαρίες. Να είστε έτοιμοι στην πρόσκληση του ΕΑΜ για νέους σκληρούς αγώνες».

Ριζοσπάστης, Παρασκευή 31/8/1945, σελ. 2

Ο σ. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΚΡΗΤΙΚΟ ΛΑΟ

Ο σ. Ζαχαριάδης με την ευκαιρία της επετείου του ολοκαυτώματος Αρκαδίου έστειλε το παρακάτω χαιρετιστήριο στον κρητικό λαό μέσω της κρητικής εφημερίδας «Κρήτη».

«Αξιότιμο Διευθυντή κρητικής εφημερίδας «ΚΡΗΤΗ»

Ενταύθα,

Με την ευκαιρία της επετείου του ολοκαυτώματος του Αρκαδίου σας παρακαλώ να διαβιβάσετε στον ηρωικό κρητικό λαό τους πιο θερμούς μου χαιρετισμούς. Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου είναι ο φωτεινός οδηγός στο δύσκολο δρόμο θυσιών και αγώνων του για την Λευτεριά, την εθνική του ανεξαρτησία, για την δημοκρατία. Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου δείχνει πόσο πολύτιμη είναι η θυσία για τα ζωτικά δίκαια ενός λαού ακόμα κι αν δεν έχει άμεσα τα αποτελέσματα, που επιδιώκει ο ίδιος ο λαός. Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου στην εφετινή επέτειο μας θυμίζει πιο ζωηρά τον μισελληνικό ρόλο, που έπαιξε η τότε αντιδραστική αγγλική κυβέρνηση κοντά στην Πύλη για να κάνει το δράμα του ξεσηκωμένου κρητικού λαού τραγικότερο και να ματαιώσει την ένωση της αγωνιζόμενης Κρήτης με την Ελεύθερη Ελλάδα. Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου καταδικάζει και συντρίβει στην συνείδηση όλων των Ελλήνων, ην χωριστική στάση των ξένων πρακτόρων, που ξενόδουλα κηρύχνουν τελευταία τον αποχωρισμό της Κρήτης από την Ελλάδα. Το ολοκαύτωμα του Αρκαδίου συνδέει αδιάρρηκτα με δεσμούς αίματος τον κρητικό λαό με τον υπόλοιπο ελληνικό λαό στους κοινούς χθεσινούς και τωρινούς αγώνες για Λευτεριά, Ανεξαρτησία, Δημοκρατία, για μια ενωμένη, ευτυχισμένη Ελλάδα.

Μετά τιμής Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ»

Ριζοσπάστης, Πέμπτη 8/11/1945, σελ. 1

ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ σ. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗ ΣΤΟ ΓΕΝΝΑΙΟ ΛΑΟ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ ΠΕΡΗΦΑΝΟ ΑΓΩΝΙΣΤΗ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ

«όσο σκοτεινή είναι η τωρινή ώρα, τόσο πιο φωτεινή θα είναι η μέρα της λευτεριάς και της λαοκρατίας»

Πάτρα, 22 (του ανταποκριτή μας).- Ο σ. Ζαχαριάδης απευθύνει προς το λαό της Πάτρας τον πιο κάτω χαιρετισμό, που δημοσιεύεται στις αυριανές τοπικές εφημερίδες.

«Προς το Λαό της Πάτρας

Οι αρχές της «Υπηρεσιακής», με εμπόδισαν να έρθω σε επαφή μαζί σας. Είναι κι αυτό ένα πολύ καθαρό δείγμα για τη σημερινή αξιοθρήνητη κατάσταση της χώρας μας μέσα σε μία ολόκληρη δημοκρατική και αντιφασιστική Ευρώπη. Ελπίζω ότι δεν θα αργήσω να ξανάρθω κοντά σας, κοντά σε όλους τους δημοκρατικούς πολίτες της Πάτρας. Φεύγω από την πόλη σας με την πεποίθηση ότι η Πάτρα, φυσική πρωτεύουσα του Μοριά και της Δυτικής Ρούμελης, στέκει στο ύψος όλης της άλλης Δημοκρατικής Ελλάδας. Οι ελπίδες των αντιδραστικών ότι θα κρατήσουν την Πάτρα και όλο το Μοριά σε πολιτική ή κοινωνική καθυστέρηση διαψεύστηκαν ηχηρά. Ο Μοριάς που από το αίμα του, τις θυσίες και τα βάσανά ξεπήδησε κάποτε η λευτεριά ολόκληρης της Ελλάδας πρόσφερε ανεκτίμητες υπηρεσίες και στον πρόσφατο ιερό αγώνα. Πιστός σε αυτές τις δοξασμένες παραδόσεις του παίρνει σήμερα τη θέση του στις επάλξεις του τωρινού δημοκρατικού αγώνα. Ο Μοριάς που βογκάει ολόκληρος σήμερα κάτω από το πέλμα μιας στυγνής τρομοκρατίας και που είναι βυθισμένος στη χειρότερη οικονομική δυστυχία, θα ξεπεταχθεί υπερήφανος αγωνιστής της λευτεριάς και της Δημοκρατίας, της πραγματικής ανεξαρτησίας της χώρας μας. Και όσο σκοτεινή είναι η τωρινή ώρα, τόσο πιο φωτεινή θα είναι η μέρα της λευτεριάς και της Λαοκρατίας.

Πάτρα, 22/9/45

Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ»

Ριζοσπάστης, Κυριακή 23/9/1945, σελ. 1

Ο σ. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΗΡΩΪΚΟΥΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ ΤΟΥ ΜΩΡΗΑ

Του απαγόρευσαν να τους επισκεφτεί

Πάτρα, 21. (του ανταποκριτή μας).- Παρά την επιμονή μιας επιτροπής δικηγόρων, έπειτα από πολλές παρελκύσεις, ο κ. εισαγγελέας τελικά αρνήθηκε να δώσει άδεια για επίσκεψη του σ. Ζαχαριάδη και Καραγιώργη στις φυλακές Πατρών. Οι δύο σύντροφοι έστειλαν το παρακάτω χαιρετιστήριο στους φυλακισμένους, που δημοσιεύτηκε στις πατρινές εφημερίδες

«Προς τους φυλακισμένους της Πάτρας

Αγαπητοί συναγωνιστές, δυστυχώς ο κ. Εισαγγελέας Πατρών θεώρησε <<δημοκρατικό>> να μη μας επιτρέψει να σας επισκεφτούμε στις φυλακές σας. Αλλά η επίσκεψη αυτή, που ματαιώθηκε από την αυθαίρετη ενέργεια του κ. Εισαγγελέα, δεν αλλάζει τίποτα. Βρισκόμαστε με όλη μας την καρδιά στο πλευρό σας. Ξέρουμε την υπερήφανη αυτοπεποίθησή σας, την πίστη σας στον δημοκρατικό αγώνα, την ακλόνητη αφοσίωσή σας στο πρόγραμμα της Λαϊκής Δημοκρατίας. Μέσα από αυτή την ανήκουστη μαρτυρική πορεία των χιλιάδων φυλακισμένων, των χτυπημένων, των πληγωμένων, των δεκάδων χιλιάδων κυνηγημένων ανθρώπων, βροντάει ο καινούργιος Μοριάς. Ο Μοριάς της λευτεριάς και της Λαϊκής Δημοκρατίας. Ο Μοριάς θα συνεχίσει και θα ολοκληρώσει τους μεγάλους δοξασμένους αγώνες και τη χθεσινή εθνική Εποποιία. Σας σφίγγουμε όλων αδελφικά το χέρι.»

Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ Κ. ΚΑΡΑΓΙΩΡΓΗΣ

Ριζοσπάστης, Σάββατο 22/9/1945, σελ. 1