Το δεύτερο γράμμα του σ. Ζαχαριάδη

ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ, 07.07.1946

Το δεύτερο γράμμα του σ. Ζαχαριάδη

Το γράμμα του σ. Ζαχαριάδη για τον ελληνοϊταλικό πόλεμο έχει και την προϊστορία του. Στις αρχές του 1940 ο Μανιαδάκης μετέφερε το  σ. Ζαχαριάδη απ' την Κέρκυρα στη Γενική Ασφάλεια της Αθήνας, τόσο γιατί νόμιζε ότι έτσι θα κλόνιζε πιο εύκολα τους φυλακισμένους στην απομόνωση της Κέρκυρας όσο και για να τον έχει και παρακολουθεί τις κινήσεις του από πιο κοντά. Το Σεπτέμβρη του 1940 ο Μανιαδάκης έδωσε δήθεν εν αγνοία του τη δυνατότητα στο σ. Ζαχαριάδη να επικοινωνήσει με την προσωρινή διοίκηση του ΚΚΕ.  Στη Διοίκηση αυτή βρισκόντανε και ο Γιάννης Μιχαηλίδης μέλος της ΚΕ του ΚΚΕ από παλιά και που είχε φύγει απ' τη Κέρκυρα με δήλωση. Τη δήλωση αυτή την έκανε με εντολή των σ. Ζαχαριάδη, Παρτσαλίδη και του Νεφελούδη για να βγει και ξεσκεπάσει το χαφιέ Δαμιανό Μάθεση που λυμαινότανε το Κόμμα. Μα και ο Γιάννης Μιχαηλίδης πρόδωσε την αποστολή που του είχε ανατεθεί κι έγινε κι αυτός όργανο του Μανιαδάκη. Αυτόν λοιπόν θέλησε να χρησιμοποιήσει τώρα ο Μανιαδάκης για να «ψωνίσει» το σ. Ζαχαριάδη που τον κρατούσε σε απομόνωση στα κρατητήρια της Γενικής Ασφάλειας. Ο Μανιαδάκης έδωσε έτσι τη δυνατότητα στο Μιχαηλίδη με δήθεν συμπαθούντες αστυφύλακες να συνδεθεί με το σ. Ζαχαριάδη.

Ο σ. Ζαχαριάδης από την πρώτη στιγμή ζήτησε τα έντυπα της Προσωρινής Διοίκησης είδε ότι διαστρεβλώνεται κατάφωρα φιλομεταξικά η κομματική γραμμή και αποφάσισε, ξέροντας ότι η όλη δουλειά βρίσκεται στα χέρια του Μανιαδάκη, να χρησιμοποιήσει τη μόνη δυνατότητα που υπήρχε για να δοθεί στο ΚΚΕ σωστή γραμμή. Ο σ. Ζαχαριάδης παρά την εμμονή της Προσωρινής Διοίκησης δε σύστησε ποτέ στο Κόμμα να αναγνωρίσει την Π.Δ. σαν τη νόμιμη καθοδήγηση του ΚΚΕ. Αρνήθηκε κατηγορηματικά να βοηθήσει οργανωτικά την Π.Δ. συνδέοντάς την με πρόσωπα  κλπ που ακόμα δεν είχαν πιαστεί και που αυτός γνώριζε. Παρά την επιμονή της Π.Δ. ο σ. Ζαχαριάδης αρνήθηκε να τη συνδέσει με το Γληνό, που τότε ήταν έξω και απέφευγε την Π.Δ.

Ο σ. Ζαχαριάδης έστειλε από την αρχή στην Π.Δ. ένα σχέδιο οργανωτικής απόφασης και πρότεινε στη Π.Δ. να τη δημοσιεύσει σαν δική της απόφαση. Στο σχέδιο εκείνο λεγότανε ότι επειδή ο χαφιεδισμός στο Κόμμα είχε σμπαραλιάσει τη παλιά κομματική καθοδήγηση και απ' την πλευρά αυτή είχε δημιουργηθεί μια ανώμαλη κατάσταση στο ΚΚΕ, μέχρις ότου εγκατασταθεί μια νόμιμη καθοδήγηση στο κόμμα θάπρεπε η κάθε τοπική κομματική οργάνωση να αποκτήσει οργανωτική αυτοτέλεια και ανεξαρτησία, να μην υπάγεται οργανωτικά σε καμιά κεντρική καθοδήγηση και να συνδέεται μ' αυτή μόνο πολιτικά, εφαρμόζοντας την πολιτική γραμμή που αυτή έδινε μόνον εφ' όσον θα τη θεωρούσε σωστή.

  Η Π.Δ. δε δημοσιέψε το σχέδιο αυτό. Όταν ο σ. Ζαχαριάδης επέμεινε προσποιήθηκε ότι τόχασε, ότι δεν το πήρε. Ο σ. Ζαχαριάδης έστειλε αντίγραφο, μα πάλι η Π.Δ. έκανε τα ίδια. Ήταν ολοφάνερο τι παιχνίδι παιζότανε. Στο μεταξύ ο Μανιαδάκης έπαιζε και άλλα κόλπα. Έπιασε μια μέρα 5-6 από τους μεγαλοδηλωσίες (Κλάρα, Σητοκωνσταντίνου, Φλωκίδη κλπ) και μαζί τους και το Μιχαηλίδη που τον έβαλε στο κελί δίπλα στο σ. Ζαχαριάδη. Ο Μιχαηλίδης επικοινώνησε με το μορς με το σ. Ζαχαριάδη. Όταν ο Μιχαηλίδης δεν απάντησε σε ορισμένα συγκεκριμένα ερωτήματα του σ. Ζαχαριάδη αυτός του είπε ανοιχτά ότι λέρωσε τη φωλιά του, ότι πουλήθηκε στο Μανιαδάκη και σταμάτησε τη συνομιλία. 

Όταν ο Μανιαδάκης κατάλαβε ότι τόσο με τη δημοσίευση του ανοιχτού γράμματος της 31/10/40 όσο και με τη «μηχανή» της επικοινωνίας η διχτατορία ζημίωνε και το ΚΚΕ κέρδιζε σταμάτησε τη «μηχανή» και μετέφερε το σ. Ζαχαριάδη σε ειδικό κρατητήριο στο τμήμα Αλλοδαπών (Ανώτατη Εμπορική Σχολή) σε ολοκληρωτική απομόνωση απ' οπού τον παρέδωσαν στη Γκεστάπο στις 20/5/41 που τον έστειλε την ίδια μέρα αεροπορικώς στη Γερμανία.

Η  ΠΟΡΕΙΑ   ΤΟΥ   ΠΟΛΕΜΟΥ

Όταν ο σ. Ζαχαριάδης στις αρχές του Νοέμβρη 1940 πείστηκε οριστικά ότι ο Γιάννης Μιχαηλίδης είχε προδώσει την αποστολή που του είχαν αναθέσει οι σύντροφοι της Κέρκυρας και ότι η χαφιέδικη Προσωρινή Διοίκηση πλαστογράφησε τη γραμμή του [του σ. Ζαχαριάδη]. Ακόμη ότι η χρησιμοποίηση κι αυτού του «Ριζοσπάστη» της χαφιέδικης διοίκησης για σωστή πολίτικη διαφώτιση γινότανε πολύ δύσκολη ή και αδύνατη. Τότε αποφάσισε να καταγγείλει ανοιχτά το χαφιεδισμό του Μιχαηλίδη και Σία. Έδωσε λοιπόν το γράμμα αυτό γραμμένο σε πανί στο ποιητή Λιανόπουλο που τότε κρατιόταν στη Γενική Ασφάλεια για να το μεταβιβάσει στους κομμουνιστές φοιτητές που θα το τύπωναν και θα το κυκλοφορούσαν. Τα πράγματα έδειξαν αργότερα ότι ο Λιανόπουλος ήταν χαφιές. Να το γράμμα:

Για την Κομμουνιστική Φοιτητική Οργάνωση (Κ.Κ.Ε. και Ο.Κ.Ν.Ε.)

Αγαπητοί σύντροφοι

Έχω για σας μια παράκληση. Να τυπώστε, μοιράστε, τοιχοκολλήστε στην Αθήνα – Πειραιά – Θεσσαλονίκη αν είναι μπορετό σ' όλη τη χώρα και στο μέτωπο το παρακάτω γράμμα μου. Κρατάτε ψηλά τη σημαία του ΚΚΕ και συνεχίστε με πιο μεγάλη ορμή την πολίτικη και οργανωτική σας δουλειά. Ζήτω το ΚΚΕ και η ΚΔ.

Αθήνα 15 Γενάρη 1941

                           Ν. ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Για όλα τα μέλη και στελέχη των Οργανώσεων του Κ.Κ.Ε. (Ε.Τ.Κ.Δ)
και της Ο.Κ.Ν.Ε. (Ε.Τ.Κ.Δ.Ν)

Το γράμμα μου αυτό το γράφω γιατί παρουσιάστηκε μια βασική ριζική διαφωνία μου με τη προσωρινή διοίκηση που παρουσιάζεται σαν εκπρόσωπος του ΚΚΕ. Από τον Σεπτέμβρη του 1940 είχα δεχτεί την πολιτική μόνο συνεργασία με τη Π.Δ. (παρά τους σοβαρούς δισταγμούς μου) γιατί είχα εμπιστευθεί σ' έναν παλιό σύντροφο να καθαρίσει το ΚΚΕ απ' την χαφιέδικη σφηκοφωλιά του Μανιαδάκη – Παπαγιάννη.

Από τη πρώτη στιγμή είχα παρατηρήσει σοβαρά λάθη στη πολίτικη γραμμή της Π.Δ. που αυτή παρά τις υποδείξεις μου αρνήθηκε να τα διορθώσει όπως δε δέχτηκε και άλλες υποδείξεις μου. Η βασική όμως διαφωνία μας που θ' αναφέρω πιο κάτω με αναγκάζει να μιλήσω ανοιχτά. Το γράμμα μου που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 2/11/40 αποβλέπει στα παρακάτω : 1) Να δώσει έγκυρη ενιαία κατεύθυνση στους κομμουνιστές όλης της χώρας, 2) Να κινητοποιήσει το λαό στην αντιφασιστική εξόρμηση για την Εθνική Ανεξαρτησία και Λευτεριά, 3) Ν' αποκαταστήσει στο εσωτερικό τις λαϊκές ελευθερίες, μια λαϊκή αντιπλουτοκρατική πολιτική, 4) Να κάμει το πόλεμο εθνικό αντιφασιστικό αντιιμπεριαλιστικό με βασικό και μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση της Εθνικής μας Ανεξαρτησίας, της Ειρήνης και ουδετερότητάς μας έξω απ' το γενικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε μόνο μ' ένα ολόπλευρο προσανατολισμό στην ΕΣΣΔ και μια πραγματική βαλκανική συνεργασία. Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκανε το αντίθετο, έκανε φασιστικό καταχτητικό πόλεμο. Ενώ αφού διώξαμε τους Ιταλούς από την Ελλάδα βασική προσπάθειά μας έπρεπε να είναι να κάνουμε μια ξεχωριστή έντιμη και δίχως παραχωρήσεις Ελληνοϊταλική ειρήνη πράγμα που μπορούσε να γίνει με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ, η μοναρχοφασιστική διχτατορία συνέχισε τον πόλεμο για λογαριασμό όχι του λαού της Ελλάδας μα της πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Μετά το διώξιμο δε των Ιταλών από την Ελλάδα το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλάδας τους τόκους των κεφαλαίων που ξόδεψε στα 1915-36 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας του Μεταξά. Αφού δε ο Μεταξάς αρνείται ν' αποκαταστήσει τις ελευθερίες του λαού, να εξασφαλίσει την ειρήνη της Ελλάδας και κάνει πόλεμο καταχτητικό ιμπεριαλιστικό που όλα του τα βάρη τα πληρώνει ο λαός παραμένει ο Μεταξάς κύριος εχθρός του λάου και της χώρας. Η ανατροπή του είναι το πιο άμεσο  και ζωτικό συμφέρον του λαού μας. Λαός και στρατός πρέπει να πάρουνε στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό Ειρήνη, Εθνική Ανεξαρτησία, εσωτερικό αντιφασιστικό αντιπλουτοκρατικό λαϊκό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς την ΕΣΣΔ και βαλκανική συνεργασία με βάση την ειρηνική λύση των εσωβαλκανικών διαφορών. Όλες τις απόψεις μου αυτές τις ανέπτυξα σ' ένα ανοιχτό γράμμα κι ένα σχέδιο απόφασης που στις 22/11/40 έστειλα στη Π.Δ. Αυτή αρνήθηκε να το δεχτεί και να το δημοσιέψει αναπτύσσοντας μια καθαρή σοσιαλπατριωτική επιχειρηματολογία που έχει αυτή τη βάση.

Ο πόλεμος της Ελλάδας εναντίον της Ιταλίας στην Αλβανία είναι παρόμοιος με τον πόλεμο της ΕΣΣΔ – Φιλανδίας και ότι ο Μεταξάς είναι ο πρωτεργάτης στον παγκόσμιο αντιφασιστικό αγώνα. Έτσι η Π.Δ. θέλει να υποδουλώσει ολοκληρωτικά το ΚΚΕ στη μοναρχοφασιστική διχτατορία αντί να οργανώσει την ανατροπή της. Έτσι η Π.Δ. και το ανοιχτό γράμμα μου της 2/11/40 (που ακέραια την ευθύνη του την έχω εγώ μπροστά στο ΚΚΕ και στην ΚΔ) το καταντά ένα καθαρό σοσιαλπατριωτικό ντοκουμέντο που πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ. Αυτή είναι η διαφωνία μου και η στάση της Π.Δ. Έτσι πίσω απ' τη στάση αυτή καθαρίζει ολότελα και τούτο ότι η Π.Δ. είναι δημιούργημα και όργανο του Μανιαδάκη και ότι ο Γιάννης Μιχαηλίδης (ή Ψηλός, Κατσαναίβης, Κάμος) πρόδωσε την εντολή που είχε να καθαρίσει το ΚΚΕ απ' την σπείρα του Μάθεση πουλήθηκε στη μοναρχοφασιστική διχτατορία. Ύστερα από όλα αυτά η στάση όλων των μελών και στελεχών οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ μέσα στη χώρα και το μέτωπο πρέπει να είναι αυτή. Ο λαός της Ελλάδας υπερασπίζει στον πόλεμο αυτό μόνο την Εθνική του Ανεξαρτησία. Είναι ξένος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο Αγγλίας – Γερμανίας και  Σία. Θέλει χωριστή έντιμη άμεση ειρήνη με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ. Αναγνωρίζει την αρχή της αυτοδιάθεσης μέχρι αποχωρισμού για όλους. Θέλει την ελευθερία του, τη δουλειά του, την επικράτηση της θέλησής του που του πνίγει ο Μεταξάς. Εξωτερικά συμμαχία με την ΕΣΣΔ και αληθινή βαλκανική συνεννόηση. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέλφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο που κάνουν οι εκμεταλλευτές νεοαποικιοκράτες τους. Για να γίνουν όλα αυτά λαός και στρατός πρέπει ν' ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική διχτατορία του Μεταξά που είναι ο κύριος και βασικός εχθρός τους και να εγκαθιδρύσουν τη λαϊκή αντιφασιστική κυβέρνηση. Για να μπορεί ένας λαός να κρατά την Εθνική λευτεριά πρέπει να είναι και εσωτερικά λεύτερος. Λαός εσωτερικά σκλάβος δε θάναι άξιος να κρατήσει και την Εθνική του Ανεξαρτησία και κάθε νίκη του εσωτερικού του τυράννου θα δυναμώνει τη σκλαβιά του.

Αυτός είναι σήμερα ο δρόμος του ΚΚΕ. Κάθε μέλος και στέλεχος οργάνωσης αυτή τη γραμμή πρέπει να μπάσει στις μάζες και οργανώνοντάς τες γύρω από αυτή θα την επιβάλει νικηφόρα. Ακόμα μη ξεχνάτε ούτε στιγμή τους φυλακισμένους και εξόριστούς μας. Στην Κέρκυρα κάθε στιγμή η ζωή των καλύτερων παιδιών μας Νεφελούδη, Σιάντου, Παρτσαλίδη και τόσων άλλων είναι σε άμεσο κίνδυνο από το μαχαίρι του Μεταξά και τις μπότες του Μουσολίνι. Εγώ είμαι γερός και καλά. Όλη μου η σκέψη και η καρδιά μου είναι στο Κόμμα όπως και η ζωή μου είναι δοσμένη σ' αυτό.

Ζήτω  το ΚΚΕ

Ζήτω η ΚΔ

Αθήνα   κρατητήρια Γενικής Ασφάλειας 15/1/41    

Γεια – Χαρά

ΝΙΚΟΣ ΖΑΧΑΡΙΑΔΗΣ

Το 3ο ανοιχτό γράμμα

Γράμμα στην Κομμουνιστική Φοιτητική Οργάνωση (ΚΚΕ και ΟΚΝΕ)

Αγαπητοί σύντροφοι,

Έχω για σας μια παράκληση: Να τυπώστε, μοιράστε, τοιχοκολλήστε στην Αθήνα - Πειραιά- Θεσσαλονίκη, αν είναι μπορετό σ' όλη τη χώρα και στο μέτωπο, το παρακάτω γράμμα μου. Κρατάτε ψηλά τη σημαία του ΚΚΕ και συνεχίστε με πιο μεγάλη ορμή την πολιτική και οργανωτική σας δουλιά. Ζήτω το ΚΚΕ και η Κομμουνιστική Διεθνής.

Αθήνα, 15 Γενάρη 1941

Ν.Ζαχαριάδης

ΓΙΑ ΟΛΑ ΤΑ ΜΕΛΗ ΚΑΙ ΣΤΕΛΕΧΗ ΤΩΝ ΟΡΓΑΝΩΣΕΩΝ ΤΟΥ ΚΚΕ(ΕΚΤΔ) ΚΑΙ ΤΗΣ ΟΚΝΕ (ΕΤΚΔΝ)

Το γράμμα αυτό το γράφω, γιατί παρουσιάστηκε μια βασική ριζική διαφωνία μου με την «Προσωρινή Διοίκηση» που παρουσιάζεται σαν εκπρόσωπος του ΚΚΕ από το Σεπτέμβρη του 1940. Είχα δεχτεί την πολιτική μόνο συνεργασία με την «Προσωρινή Διοίκηση» (παρά τους σοβαρούς δισταγμούς μου) γιατί είχα εμπιστευτεί σ' ένα παλιό σύντροφο να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη χαφιέδικη σφηκοφωλιά του Μάθεση-Παπαγιάννη.

Από την πρώτη στιγμή είχα παρατηρήσει σοβαρά λάθη στην πολιτική γραμμή της «Προσωρινής Διοίκησης», που αυτή παρά τις υποδείξεις μου αρνήθηκε να τα διορθώσει όπως δε δέχτηκε και άλλες υποδείξεις μου. Η βασική όμως διαφωνίας μας, που θ' αναφέρω πιο κάτω, με αναγκάζει να μιλήσω ανοιχτά. Το γράμμα μου που δημοσιεύτηκε στις εφημερίδες στις 2 του Νοέμβρη 1940 αποβλέπει στα παρακάτω:

1) Να δώσει έγκυρη ενιαία κατεύθυνση στους κομμουνιστές όλης της χώρας.

2) Να κινητοποιήσει το λαό στην αντιφασιστική εξόρμηση για την εθνική ανεξαρτησία και λευτεριά.

3) Να αποκαταστήσει στο εσωτερικό τις λαϊκές ελευθερίες, μια λαϊκή αντιπλουτοκρατική πολιτική.

4) Να κάμει τον πόλεμο εθνικό αντιφασιστικό, αντιιμπεριαλιστικό με βασικό και μοναδικό σκοπό την εξασφάλιση της εθνικής μας ανεξαρτησία, της ειρήνης και της ουδετερότητάς μας, έξω από το γενικό ιμπεριαλιστικό πόλεμο. Αυτό θα μπορούσαμε να το επιτύχουμε μόνο μ' έναν ολόπλευρο προσανατολισμό στην ΕΣΣΔ και με μια πραγματική βαλκανική συνεργασία. Ο Μεταξάς από την πρώτη στιγμή έκαμε το αντίθετο, έκαμε πόλεμο φασιστικό, καταχτητικό πόλεμο. Ενώ, αφού διώξαμε τους ιταλούς από την Ελλάδα βασική προσπάθειά μας έπρεπε να είναι να κάνουμε μια ξεχωριστή, έντιμη και δίχως παραχωρήσεις ελληνοϊταλική ειρήνη, πράγμα που μπορούσε να γίνει με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ, η μοναρχοφασιστική διχτατορία συνέχισε τον πόλεμο για λογαριασμό όχι του λαού της Ελλάδας μα της πλουτοκρατίας και του αγγλικού ιμπεριαλισμού. Μετά το διώξιμο δε των ιταλών από την Ελλάδα, το αίμα των φαντάρων μας χύνεται άδικα, σήμερα δε ο εγγλέζικος ιμπεριαλισμός εισπράττει σε αίμα των παιδιών της Ελλάδας, τους τόκους των κεφαλαίων που διέθεσε στα 1935-6 για την παλινόρθωση του Γεωργίου και την εγκαθίδρυση της μοναρχοφασιστικής διχτατορίας του Μεταξά. Αφού δε ο Μεταξάς αρνιέται να αποκαταστήσει τις ελευθερίες του λαού, να εξασφαλίσει την ειρήνη της Ελλάδας και κάνει πόλεμο καταχτητικό ιμπεριαλιστικό , που όλα του τα βάρη τα πληρώνει ο λαός, παραμένει (ο Μεταξάς) κύριος εχθρός του λαού και της χώρας. Η ανατροπή του είναι το πιο άμεσο και ζωτικό συμφέρο του λαού μας. Λαός και στρατός πρέπει να πάρουνε στα χέρια τους τη διαχείριση της χώρας και του πολέμου με σκοπό ειρήνη, εθνική ανεξαρτησία, εσωτερικό αντιφασιστικό, αντιπλουτοκράτικό λαϊκό καθεστώς, ολόπλευρη προσέγγιση προς την ΕΣΣΔ και βαλκανική συνεργασία με βάση τηνειρηνική λύση των εσωβαλκανικών διαφορών. Όλες τις απόψεις αυτές τις ανέπτυξα σ' ένα ανοιχτό γράμμα κι ένα σχέδιο απόφασης που στις 22-11-40 έστειλα στην «Προσωρινή Διοίκηση». Αυτή αρνήθηκε να δεχτεί και να δημοσιεύσει αναπτύσσοντας μια καθαρά σοσιαλπατριωτική επιχειρηματολογία που έχει αυτή τη βάση : Ο πόλεμος της Ελλάδας εναντίον της Ιταλίας είναι παρόμοιος με τον πόλεμο της ΕΣΣΔ- Φινλανδίας και ότι ο Μεταξάς είναι ο πρωτεργάτης στον παγκόσμιο αντιφασιστικό αγώνα. Η «Προσωρινή Διοίκηση» θέλει να υποδουλώσει ολοκληρωτικά το ΚΚΕ στη μοναρχοφασιστική δικτατορία αντί να οργανώσει την ανατροπή της. Έτσι, η «Προσωρινή διοίκηση» και το ανοιχτό γράμμα μου της 2-11-1940 (που ακέραια την ευθύνη του την έχω εγώ μπροστά στο ΚΚΕ και την ΚΔ) το καταντά ένα καθαρό σοσιαλπατριωτικό ντοκουμέντο και πάει να λερώσει την τιμή του ΚΚΕ. Αυτή είναι η διαφωνία μου και η στάση της «Προσωρινής διοίκησης» . Έτσι πίσω από τη στάση αυτή καθαρίζει ολότελα και τούτο: ότι η «Προσωρινή διοίκηση» είναι δημιούργημα και όργανο του Μανιαδάκη και ότι ο Γιάννης Μιχαηλίδης, Ψηλός, Κατσανέβης, Κάμος πρόδωσε την εντολή που είχε να καθαρίσει το ΚΚΕ από τη σπείρα του Μάθεση, πουλήθηκε στη μοναρχοφασιστική δικτατορία. Ύστερα από όλα αυτά η στάση όλων των μελών , στελεχών και οργανώσεων του ΚΚΕ και της ΟΚΝΕ μέσα στη χώρα και το μέτωπο πρέπει να είναι αυτή : Ο λαός της Ελλάδας υπερασπίζει στον πόλεμο αυτό μόνο την εθνική του ανεξαρτησία. Είναι ξένος ενάντια στον ιμπεριαλιστικό πόλεμο Αγγλίας- Γερμανίας και Σία. Θέλει χωριστή, έντιμη, άμεση ειρήνη με τη μεσολάβηση της ΕΣΣΔ. Αναγνωρίζει την αρχή της αυτοδιάθεσης μέχρις αποχωρισμού για όλους. Θέλει την ελευθερία του, τη δουλιά του, την επικράτηση της θέλησής ου που του το πνίγει ο Μεταξάς. Εξωτερική συμμαχία με την ΕΣΣΔ και αληθινή βαλκανική συνεννόηση. Οι λαοί και φαντάροι της Ελλάδας και Ιταλίας δεν είναι εχθροί μα αδέρφια και η συναδέλφωσή τους στο μέτωπο θα σταματήσει τον πόλεμο που κάνουν οι κεφαλαιοκράτες εκμεταλλευτές τους. Για να γίνουν όλα αυτά, λαός και στρατός πρέπει να ανατρέψουν τη μοναρχοφασιστική δικτατορία του Μεταξά που είναι ο κύριος και βασικός εχθρός τους και να εγκαθιδρύσουν τη λαϊκή αντιφασιστική κυβέρνηση. Για να μπορεί ένας λαός να κρατεί την εθνική λευτεριά, πρέπει να είναι και εσωτερικά λεύτερος. Λαός εσωτερικά σκλάβος δε θα 'ναι άξιος να κρατήσει και την εθνική του ανεξαρτησία και κάθε νίκη του εσωτερικού του τυράννου θα δυναμώνει τη σκλαβιά του.

Αυτός είναι σήμερα ο δρόμος του ΚΚΕ. Κάθε μέλος - στέλεχος της οργάνωσης αυτή τη γραμμή πρέπει να μπάσει στις μάζες και οργανώνοντάς τες γύρω απ' αυτή να την επιβάλει νικηφόρα. Ακόμα μην ξεχνάτε ούτε στιγμή τους φυλακισμένους και εξόριστούς μας. Στην Κέρκυρα κάθε στιγμή η ζωή των καλύτερων παιδιών μας, είναι σε άμεσο κίνδυνο από το μαχαίρι του Μεταξά και τις μπόμπες του Μουσολίνι. Εγώ είμαι γερός και καλά. Όλη μου η σκέψη και η καρδιά μου είναι στο κόμμα, όπως και η ζωή μου είναι δοσμένη σ' αυτό.

Ζήτω το ΚΚΕ! Ζήτω η ΚΔ !

Αθήνα, κρατητήρια Γενικής Ασφάλειας

15-1-1941

Γειά χαρά

Ν. Ζαχαριάδης

Προς τη μυστική κρατική αστυνομία

Προς τη μυστική κρατική αστυνομία
Βιέννη

Κύριε ανακριτά,

Επειδή δεν είμαι ικανοποιημένος από τον τρόπο που γίνεται η ανάκριση με τη μεταφράστρια κάνω τη δήλωσή μου αυτή που τη θεωρώ και μόνη έγκυρη.

Πρώτα απ'όλα διαμαρτύρομαι για τη μεταφορά μου στη Γερμανία, τη θεωρώ παράνομη και ζητώ την άμεση επιστροφή μου στην πατρίδα μου.

Στα ζητήματα που μου θέσατε για πρόσωπα και οργανωτικά ζητήματα του ΚΚΕ δεν έχω να απαντήσω τίποτε.

Σχετικά με την πολιτική γραμμή του ΚΚΕ έχω να πω τα παρακάτω:

Βασικό και κύριο στοιχείο στην πολιτική γραμμή του ΚΚΕ είναι η απόλυτη και ασυμφιλίωτη αντίθεση και πάλη του ενάντια στη φασιστική (εθνικοσοσιαλιστική) θεωρία, πολιτική και πράξη. Το ΚΚΕ τάχθηκε, πάλεψε και παλεύει ενάντια στην εθνικοσοσιαλιστική βία και κατάχτηση της Ελλάδας και για την αποκατάσταση της εθνικής ανεξαρτησίας και ακεραιότητας. Το ΚΚΕ πάλεψε πάντα ενάντια σε κάθε προσπάθεια υποδούλωσης είτε εξάρτησης της χώρας από το ξένο κεφάλαιο σε οποιαδήποτε ξένη δύναμη και αν ανήκει. Το ΚΚΕ δεν αναγνωρίζει καμιά εδαφική μεταβολή που η γερμανική κατάχτηση πραγματοποίησε στην Ελλάδα, δε θα αναγνωρίσει καμιά μελλοντική μεταβολή και θα παλέψει με όλα τα μέσα για την ματαίωσή της, για την απελευθέρωση της χώρας απ' την ξένη κατάχτηση και για την ακεραιότητά της.

Το ΚΚΕ θεωρεί βασικό στοιχείο της πολιτικής του την υπεράσπιση της Σοβιετικής Ένωσης από κάθε ξενική απειλή, που προβάλλει τελευταία άμεσα.

Παρακαλώ όπως στη μετάφραση της δήλωσης αυτής παρευρεθώ και γω.

Βιέννη, φυλακές Γκεστάπο 18-6-41

Ν. Ζαχαριάδης

Γραμματέας της ΚΕ του ΚΚΕ και μέλος της ΕΕ της ΚΔ

Οι δύο τελευταίες ερωτήσεις του ανακριτή:

Ερώτηση: Ώστε εξακολουθείτε να' στε κομμουνιστής;

Απάντηση: Ούτε συζήτηση.

Ερώτηση: Αν σας αφήσουμε λεύτερο , θα συνεχίσετε την πάλη ενάντια στον εθνικοσοσιαλισμό;

Απάντηση: Αυτό είναι αυτονόητο.

Αυτού τελείωσε η ανάκριση.

Πρωτοδημοσιεύτηκε στο «Ριζοσπάστη» 31 του Μάη 1945. Πάρθηκε από το Βοήθημα για την Ιστορία του ΚΚΕ